صنعت خونریزی تیغش تماشاکردنی ست

شمع ما در خانه خورشید روشن می شود

آفت برق فنا را چاره نتوان یافتن

این گلستان هرچه دارد وقف گلخن می شود

بسمل ما می فشاند بال وگلشن می شود

فصل مختار است اما عجز پر بی دست و پاست

من نخواهم او شدن هرچند او من می شود