ترک خودداری ست مشکل ورنه مشت خاک ما

شاخ گل محمل کش پرواز مرغان می شود

تا نشاند برلب تیغ تو نقش جوهری

در دهان زخم عاشق بخیه دندان می شود

طرف دامانی گر افشاند بیابان می شود

هرکه رفت از دیده داغی بر دل ما تازه کرد

در زمین نرم نقش پا نمایان می شود