در زمین نرم نقش پا نمایان می شود

ترک خودداری ست مشکل ورنه مشت خاک ما

طرف دامانی گر افشاند بیابان می شود

هرکه رفت از دیده داغی بر دل ما تازه کرد

کینه می یابد رواج از سرمهریهای دهر

آبروی آتش افزون در زمستان می شود

کلفت اسباب رنج، طبع حرص اندود نیست