وقف ودیعت چنار آتش خس نمی شود

عین و سوا فضولی فطرت بی تمیز توست

زحمت آگهی مبر، عشق هوس نمی شود

قدرشناس داغ عشق حوصله جوهر فناست

ذوق ز خویش رفتنی در پی ات اوفتاده است

تا به ابد اگر دوی ، پیش تو پس نمی شود

قافله های درد دل گشته نهان به زبر خاک