قافله های درد دل گشته نهان به زبر خاک

وقف ودیعت چنار آتش خس نمی شود

ذوق ز خویش رفتنی در پی ات اوفتاده است

تا به ابد اگر دوی ، پیش تو پس نمی شود

حیف که گرد این بساط شور جرس نمی شود

نیست مزاج بوالهوس مایل راز عاشقان

قاصد ما سمندر است عزم مگس نمی شود