دل بر بهار ناز حنا دوخته ست چشم

رفت آنکه جمع می شدم اکنون نمی شود

بیتاب عشق را ز در و دشت چاره نیست

لیلی خیال ما ز چه مجنون نمی شود

تا بوسه بر کفت ندهد خون نمی شود

بیدل تامل اینهمه نتوان به کار برد

کز جوش سکته شعر تو موزون نمی شود