چون دو در مربوط هم شد خانه موزون می شود

زین غناها آنچه خواهی از صفای دل طلب

چون به صیقل می رسد آیینه قارون می شود

بی تکلف نیست موقوف دو مصرع وضع بیت

بر سرم گر سایه افتد زان حنایی نقش پا

چون بهار از سایه من خاک گلگون می شود

جهدها باید که جامی زین چمن آری به دست