از سعی پیش تاخته دنباله می شود

آفات از هوس به سرت هاله می شود

این شعله ها ز دست تو جواله می شود

زبن کاروان چه سودکه هرکس چونقش پا

بی شغل فتنه نیست چو نفس از فساد ماند

چون قحبه عجوز که دلاله می شود

از محتسب بترس که این فتنه زاده را