وامانده ام به راه تو چندانکه بر لبم

صبحی که در شب ، او شفق لاله می شود

در وقت احتیاج ، ز اظهار، شرم دار

چون شد بلند دست دعا ناله می شود

چون شمع حرف آبله تبخاله می شود

بیدل به شیب نام حلاوت مبر که نخل

دور اسث از ثمر چوکهن ساله می شود