بیدل به شیب نام حلاوت مبر که نخل

چون شد بلند دست دعا ناله می شود

وامانده ام به راه تو چندانکه بر لبم

چون شمع حرف آبله تبخاله می شود

دور اسث از ثمر چوکهن ساله می شود