راحت جاوید در ضبط عنان آرزوست

مغزها آخر ز خشکی استخوانی می شود

بسکه گرمیهای صحبت پرفشان وحشت است

آتش این کاروان هم کاروانی می شود

بال و پرگر جمع گردد آشیانی می شود

سیر حق بیدل بقدر ترک اسباب است و بس

سوی او از هرچه برگردی عنانی می شود