چراغها همه گل کرد دامن خورشید

حذر ز نشئه دولت که مستی یک جام

هنوز می شکند شیشه برسر جمشید

نماند علم و هنر عشق تا به یاد آمد

غبار قافله رفتگان پرافشان ست

که ای نفس قدمان شام شد به ما برسید

کدورت از دل منعم نمی رود بیدل