تار نگه رساند نظاره را به رویش

بر بیستون دردم گر کوهکن برآید

وصف بهار حسنش گر در چمن بگویم

چون بلبل ازگلستان گل نعره زن برآید

هرکس به بام خورشید با این رسن برآید

بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم

دارم امید آخر مقصود من برآید