به شغل سجده ات گردی نماند از ساز اجزایم

زبان و لب بهم ساییم تا تقریر فرساید

ز پیمان خیالت نقش امکان گرده ای دارد

شکستن نیست ممکن رنگ این تصویر فرساید

چو آن کلکی که سر تا پاش در تحریر فرساید

مسلسل شد نفس سر می کنم افسانه زلفت

مگر راهی که من دارم به این شبگیر فرساید