دل خود می خورد چندانکه از خود سیر می آید

صفاکیشان ندارند انتظار رنگ گرداندن

سحر هرگاه می آید به عالم پیر می آید

به نعمت غره این گرد خوان منشین که مهمانش

دلیل اختراع شوق از این خوشتر چه می باشد

که از تمکین مجنون ناله در زنجیر می آید

به حیرت رفته ام از سیر دیدارم چه می پرسی