سحر هرگاه می آید به عالم پیر می آید

جراحت پرور عشقم به گلزارم چه می خوانی

که درگوشم ز بوی گل صدای تیر می آید

صفاکیشان ندارند انتظار رنگ گرداندن

به نعمت غره این گرد خوان منشین که مهمانش

دل خود می خورد چندانکه از خود سیر می آید

دلیل اختراع شوق از این خوشتر چه می باشد