ز پش آهنگی قانون حسرتها چه می پرسی

که مشت خاک من چون چشم در پرواز می آید

من و نظاره حسنی که از بیگانه خوییها

در آغوش است و دور از یک نگاه انداز می آید

شکست از هرچه باشد از دل ام آواز می آید

پرافشان هوای کیستم یارب که در یادش

نفس در پرده اندیشه ام گل باز می آید