که هرچه هست درین خانه تنگ می آید

به گمرهی زن و از منت خیال برآ

که خضر نیز ز صحرای بنگ می آید

غبار دل ز پر افشانی نفس درباب

اعانت ضعفا مایه ظفر گیرید

پر شکسته به کار خدنگ می آید

خموش باش که تا دم زنی درین کهسار