به هر نگین که نهی گوش و فهم نام کنی

پر شکسته به کار خدنگ می آید

خموش باش که تا دم زنی درین کهسار

هزار شیشه به پای ترنگ می آید

صدای کوفتن سر به سنگ می آید

ز خود به یاد نگاه که می روی بیدل

که از غبار تو بوی فرنگ می آید