کمند ناله از دل برنمی دارد گرانی را

که بی انگشت کج از کوزه روغن برنمی آید

شکنج خانمان آنگه دماغ عرض آزادی

صدا از جام و مینا بی شکستن برنمی آید

به سنگ کوه زور هر فلاخن برنمی آید

ضعیفی اشک ما را محو در نظاره کرد آخر

به آسانی گره از چشم سوزن برنمی آید