به آسانی گره از چشم سوزن برنمی آید

کمند ناله از دل برنمی دارد گرانی را

به سنگ کوه زور هر فلاخن برنمی آید

ضعیفی اشک ما را محو در نظاره کرد آخر

زمانی غنچه شو از گلشن و صحرا چه می خواهی

به سامان گریبان هیچ دامن برنمی آید

چو آه بی اثر واسوختم از ننگ بیکاری