زمانی غنچه شو از گلشن و صحرا چه می خواهی

به سنگ کوه زور هر فلاخن برنمی آید

ضعیفی اشک ما را محو در نظاره کرد آخر

به آسانی گره از چشم سوزن برنمی آید

به سامان گریبان هیچ دامن برنمی آید

چو آه بی اثر واسوختم از ننگ بیکاری

مگر از خود برآیم دیگر از من برنمی آید