بهار چشمک رنگی نیاز وحشت داشت

نباید این همه بر طبعها گران گردید

چو شعله وحشت ما حیله ساز عافیتی ست

به هر کجا پر ما ریخت آشیان گردید

شرار کاغذ ما نیز گلفشان گردید

در آن بساط که دل محمل تپش آراست

شکستن جرس اشک کاروان گردید