ز خاک من علم آفتاب بردارید

جنون حکم قضا تیغ برکف استاده است

سری که نیست به گردن ز خواب بردارید

مرا به سایه بخت سیه شکر خوابی ست

هجوم خنده نم چشم می کند ایجاد

به هرگلی که رسید این گلاب بردارید

کرشمه نگهش از سوال مستغنی ست