در آن بساط که انجام کار نومیدی ست

چو شمع بر سرت اقبال و جاه می گرید

به اوج قدر نخندی کلاه می گرید

اگرگداست وگر پادشاه می گرید

به عیش ، خاصیت شیشه های می داریم

که خنده بر لب ما قاه قاه می گرید