که خنده بر لب ما قاه قاه می گرید

در آن بساط که انجام کار نومیدی ست

اگرگداست وگر پادشاه می گرید

به عیش ، خاصیت شیشه های می داریم

به امتحان وفا جبهه چشمه عرق است

ز شرم دعوی باطل گواه می گرید

گزیرنیست شب تیره را زشمع وچراغ