گزیرنیست شب تیره را زشمع وچراغ

که خنده بر لب ما قاه قاه می گرید

به امتحان وفا جبهه چشمه عرق است

ز شرم دعوی باطل گواه می گرید

همیشه دیده بخت سیاه می گرید

چه سان رسیم به مقصدکه تا قدم زده ایم

شکست آبله در خاک راه می گرید