ازترک برگ، نی به مقام نوا رسید

قابل اثر نه ای ، ز فلک شکوه ات خطاست

غم نیز نعمتی ست اگر اشتها رسید

سرمایه نشاط تو رفع تعلق است

برق و شرار دیده ام از وحشتم مپرس

بالی فشانده ام که ندانم کجا رسید

قانون خیر باد جهان ساز مفلسی ست