گریه من از تنزلهای آثار حیاست

بیخبر رفتم ز خود پنداشتم دلبر رسید

کاش همچون سایه درزنگار می کردم وطن

آب برد آیینه ام را تا به روشنگر رسید

آن عرق از جبهه ام گم شد به چشم تر رسید

بی زبانیهای بیدل عالمی را داغ کرد

از خموشی برق این آتش به خشک و تر رسید