بی زبانیهای بیدل عالمی را داغ کرد

آب برد آیینه ام را تا به روشنگر رسید

گریه من از تنزلهای آثار حیاست

آن عرق از جبهه ام گم شد به چشم تر رسید

از خموشی برق این آتش به خشک و تر رسید