چون شرر داغ فنا نتوان زدود از طینتم

ناله واری هم نماند از من که صیادم رسید

عشق ضعفی داشت تا شد با مزاجم آشنا

سیل شبنم بود تا در محنت آبادم رسید

چشم زخمی بود معدومی کز ایجادم رسید

گریه گو خون شو که من از یاس مطلب سوختم

تا کنم سامان آب آتش به بنیادم رسید