پیکر سرو ز پیری به خمیدن نرسید

زین خمستان هوس نشئه وهمی داریم

که به تر، طیب دماغم نرسیدن نرسید

طبع آزاد مرا ز آفت دوران غم نیست

بال معنی نکشد کوشش هر بی سر و پا

اشک را منصب بینش به دویدن نرسید

غیر نومیدی از این باغ چه گل خواهم چید