زین ادبگاه نبایست به یکبار دمید

اثر فیض ز معدومی فرصت خجل است

صبح این باغ نفس در پس دیوار دمید

فرصت ناز شرار، آینه عبرت ماست

باز اندیشه انشای که داری بیدل

که خط ازکلک تو چون ناله زمنقار دمید