راحتی گر هست در آغوش ترک مدعاست

خنده ای از بخیه می باید به زخم ما زنید

جلوه در کار است غفلت چند ای بیحاصلان

چشم خواب آلود خود را یک دو مژگان پا زنید

احتیاج آشوبها دارد به استغنا زنید

سیر نیرنگ جهان وقف تغافل خوشتر است

نعل واژونی به پای دیده بینا زنید