چشم خواب آلود خود را یک دو مژگان پا زنید

باز آغوش دم تیغی مهیاکرده ایم

خنده ای از بخیه می باید به زخم ما زنید

جلوه در کار است غفلت چند ای بیحاصلان

راحتی گر هست در آغوش ترک مدعاست

احتیاج آشوبها دارد به استغنا زنید

سیر نیرنگ جهان وقف تغافل خوشتر است