این غبار رفته را در دامن صحرا زنید

همتی گر هست پایی بر سر دنیا زنید

همچو گردون خیمه ای در عالم بالا زنید

خانه پردازی نمی باید پی آرام جسم

نیست ساز عافیت در محفل گفت و شنود

گوش اگر باز است باری قفل بر لب ها زنید

می توان فرهاد شد گر بیستون نتوان شدن