تیغ اگر بر سر نباشد تیشه ای بر پا زنید

نیست ساز عافیت در محفل گفت و شنود

گوش اگر باز است باری قفل بر لب ها زنید

می توان فرهاد شد گر بیستون نتوان شدن

شهرت موهوم ننگ بی نشانی تا به کی

آتش گمنامیی در شهپر عنقا زنید

نقد راحت برده اند از کیسه گاه زندگی