از شیشه دل آنچه تراود غنیمت است

درس نشستن پی زانو روان کنید

پهلوی لاغری که قناعت نشان دهد

در نقش بوریای تجرد نهان کنید

قلقل اگر نماند ترنگی عیان کنید

خورشید در تلافی سودای همت است

گر یک دو دم چو صبح ز هستی زیان کنید