در عالم تجرید چه فرصت شمریهاست

گاهی زتکلف ته پا نیز ببینید

زین نسبت دوری که به هستی ست عدم را

کم نیست که چون ذره به خورشید قرینید

تا صبح قیامت نفس باز پسینید

رفتید و نکردید تماشای گذشتن

ای کامن دمی چند به یکجا بنشینید