بهانه جوست جنون درکمینگه عبرت

مگر تپیدن دل بی لب و دهن گوید

زحرف و صوت به آن رنگ محو معنی باش

که جان به گوش خورد گرکسی بدن گوید

مباد بیخبری حرفی از وطن گوید

ز لاف عشق حذرکن فسانه بسیار است

چه لازم است کسی حرف خون شدن گوید