گم گشتن پی موج جز در گهر مجویید

چون شمع ، شرم مقصد بر خاک دوخت مژگان

سر رفته رفته باشد زین بیشتر مجویید

هرجا نفس فروماند بر دل فتاد بارش

جایی که یاس بیدل نالد ز بینوایی

نم از مژه مخواهید آه از جگر مجویید