زده ایم دست بریده ای به زمین چو بهله بی کمر

هوس حلاوت این چمن نسزد به جبهه گره زدن

به هوا چه خط که نمی کشد تری از طبیعت نیشکر

نرسید دامن همتی به تظلم غم بیکسی

به صفی که تیغ اشارتش کند امتحان جفاکشان

فکند جنون گذشتگی سربیدل از همه پیشتر