غنچه از هر برگ دارد دست نومیدی به سر

ای حباب از زورق خود اینقدر غافل مباش

نیست در دریای امکان جز نفس موج خطر

فکر جمعیت در این گلشن گل بیحاصلی ست

سایه گم گشته را خورشید می باشد سراغ

قاصدت هم از تو می باید ز ماگیرد خبر

بیش از این بر ناز نتوان خفت تمکین گماشت