هر سحرگه غوطه ها در اشک بلبل می زند

در غمت از حلقه دارد دیده بیدار در

دشمن مشق رسایی نیست جزنفس لعین

کوش، آن دارد که گشت از مکر این مکارکر

نیست از شبنم چمن را جامه و دستار تر

از غبار خاطر من جوهری آرد به کف

بگذرد تیغ خیالش از دل افگارگر