از غبار خاطر من جوهری آرد به کف

کوش، آن دارد که گشت از مکر این مکارکر

هر سحرگه غوطه ها در اشک بلبل می زند

نیست از شبنم چمن را جامه و دستار تر

بگذرد تیغ خیالش از دل افگارگر

غیر بار عشق هر باری که هست افکندنی ست

بیدل ار باری بری ، باری به دوش این باربر