که تا به دست سلیمان رسانده ام پی مور

هجوم آبله اشک پر به سامان است

درین حدیقه همین خوشه می دهد انگور

به خرده بینی غماز عشق می نازیم

چو غنچه گلشن پوشیده حالتی دارم

به بیضه شوخی عنقاست در پر عصفور

ز اهل قال توان بوی درد دل بردن