به بیضه شوخی عنقاست در پر عصفور

به خرده بینی غماز عشق می نازیم

که تا به دست سلیمان رسانده ام پی مور

چو غنچه گلشن پوشیده حالتی دارم

ز اهل قال توان بوی درد دل بردن

به جای نغمه اگر خون کشد رگ طنبور

جهان طربگه دیدار و ما جنون نظران