به جای نغمه اگر خون کشد رگ طنبور

چو غنچه گلشن پوشیده حالتی دارم

به بیضه شوخی عنقاست در پر عصفور

ز اهل قال توان بوی درد دل بردن

جهان طربگه دیدار و ما جنون نظران

پی غبار خیالی رسانده ایم به طور

کشیده اند در این معرض پشیمانی