عمرها شد در خیال آفتاب و آینه

بر شکست شیشه ما هم زمانی گوش دار

دیده ها در جلوه کاهت زخمی خمیازه اند

باده جام تحیر نیست جز رنگ خمار

سایه وار از الفت زنگار می دزدم کنار

با تن آسانی ز ما کم فرصتان نتوان گذشت

برق هم دارد حسابی با خس آتش سوار