داد ما را عشق در بی اختیاری اختیار

عیش این گلشن دلیل طبع خرسند است و بس

ورنه ازکس بیدماغی برنمی داردبهار

طاقت خودداری از امواج دریا برده اند

همنوایی کو که از ما واکشد درد دلی

آب هم در ناله می آید به ذوق کوهسار

دیده نتوان یافتن روشن سواد جلوه اش